Steeds vaker ontvangen wij berichten van franchisenemers waaruit blijkt dat de verhouding tussen hen en franchisegever onoverkomelijk blijkt te zijn verstoord als gevolg van de gekozen strategie van de door hen ingeschakelde adviseur.

Veelal blijkt in een dergelijk geval dat de verhoudingen met franchisegever mede als gevolg daarvan niet meer te herstellen vallen, partijen louter via adviseurs plegen te communiceren en in dat kader slechts de keuze rest om een langdurige en kostbare procedure in te gaan (waarvan de uitkomst allerminst zeker is) danwel de eerder ingenomen strategie en daarbij gehanteerde boude stellingen alsnog moeten worden ingetrokken. Dit uiteraard met alle gevolgen van dien.

Uit de informatie die wij in dat kader ontvangen, komt naar voren dat een franchisenemer zich in een dergelijk geval met een adviesvraag bij een adviseur meldt, waarbij deze adviseur zonder zich al te veel in de materie te verdiepen stelling neemt dat het een ‘uitermate kansrijke zaak betreft’ en klaarblijkelijk de gevolgen van een eventueel negatief resultaat niet in acht worden genomen. De adviseur stelt vervolgens voor om tegen een relatief laag vastgesteld (en derhalve overzichtelijk) tarief een eerste brief richting franchisegever op te stellen, om vervolgens aan te geven dat voor eventuele verdere werkzaamheden een fors uurtarief (van bijvoorbeeld € 275,--) in rekening zal worden gebracht. Veelal blijkt echter dat als gevolg van de inhoud van de eerste brief - waarin veelal enorme claims zijn opgenomen - de verhoudingen per direct dusdanig zijn verstoord waardoor de mogelijkheden tot een minnelijke regeling illusoir zijn geworden en verdere voortzetting bijkans noodzakelijk wordt.

Uiteraard is deze handelwijze - behoudens mogelijk zeer ernstige en acute gevallen - niet verkiesbaar en geniet het in het merendeel van de gevallen de voorkeur om allereerst een serieuze poging te ondernemen om te trachten, al dan niet in bijzijn van beider adviseurs, tot een minnelijke oplossing te geraken. Voor de advocatuurlijke adviseurs gelden er in dat kader duidelijke regels die in acht moeten worden genomen. Regel 3 van de Gedragsregels die voor advocaten gelden, stelt uitdrukkelijk dat een advocaat zich voor ogen dient te houden dat een regeling in der minne vaak de voorkeur verdient boven een proces. De daaropvolgende regel stelt dat het belang van de cliënt, en niet enig eigen belang van de advocaat, bepalend moet zijn voor de wijze waarop de advocaat zijn zaken dient te behandelen. Daarbij zij uiteraard opgemerkt dat deze Gedragsregels in beginsel niet voor andere (rechts)hulpverleners gelden, maar ons inziens wel onverkort toepasbaar zouden moeten zijn.

Ondanks deze duidelijke regels rijst weleens de vraag of deze wel altijd correct in acht worden genomen. Het aansturen op een daadwerkelijke procedure dient namelijk in beginsel een ultimum remedium te zijn en niet reeds in een eerste contact te geschieden.

Mr. G. (Gülay) Kara
Advocaat bij Hart Legal & Franchise Advocaten
www.hlfadvocaten.nl

Gerelateerde items:
Meer informatie over Juridische Diensten

 
Tip:
eBook Strategische Interacties