Uiteraard is het ook weer niet zo dat de franchisegever niets behoeft te financieren ten behoeve van de franchising. De aanloopkosten zijn veelal aanzienlijk en ook de pilot shop (indien van toepassing) vergt investeringen. Maar de verschillen zijn aanzienlijk. Ten aanzien van franchisenemers geldt dat deze zelfstandig de eigen financiering zouden moeten kunnen regelen. Maar de franchisegever is er bij gebaat dat de financiering voldoende is en tegen redelijke voorwaarden wordt afgesloten. Ook moeten de aflossingen op te brengen zijn. Daarnaast is het zo dat veel jonge franchisenemers met zeer beperkte middelen vaak een onderneming willen starten met maximaal bankkrediet.

Veelal is het zo dat de startende franchisenemer eerder voor een passende financiering in aanmerking komt dan een individueel startende ondernemer. Enerzijds wordt dit veroorzaakt door het vertrouwen dat de bank in de formule heeft, anderzijds doordat het soms mogelijk is een financieringsarrangement voor de hele keten af te sluiten. Veel banken hebben specialistische afdelingen waar deze arrangementen geregeld kunnen worden. Het is niet altijd zo dat de franchisegever niets behoeft te financieren bij uitbreiding door franchising. Met name bij startende ketens zal de franchisegever dikwijls een terugkoopverklaring dienen te geven inzake het terug willen kopen van inventaris en voorraden bij bedrijfsbeëindiging. Banken zullen zich door de minimale eigen inbreng van de franchisenemer mede richten op staatsgegarandeerde borgstellingskredieten.

Door: Drs. Hans A. Beeftink

Gerelateerde items:

Begeleiding aanvraag financiering